Monthly Archives: February 2013

Exit Sweden

My coughing and the nice company of Paula, Sten-Olov, Björn and Johan made us decide to postpone our departure from Sweden. So once again a big big big thank you to all of you for letting us stay at your house and enjoy your company.

When I woke up this morning I found out that my dry coughing was a lot better so I guess it was a good decision to stay an extra day. Paula’s son Johan spent hours to teach me a lot of the basics about how to set up blogs. He will see what he can do to improve this blog to both look better and get the functions we want to have. So I didn’t only recover from my coughing, I also learnt a lot.

Yesterday Sten-Olov offered, or perphaps I should say, insisted on driving us the 10 km to the ferry terminal. I must say it was really tempting and although it is not a matter of principles for us to ride with an unbroken wheel track all the way to Bangkok, we decided to decline the offer. It was only 10 km to the terminal, the check in time was 8.00 and it took us 37 minutes to ride there in a wonderful morning sunshine. So it was another good decision, but we really appreciated Stens kind offer.

On the way to the ferry terminal we met a cyclist who yelled “good luck” to us and a car that sounded its horns and made thumbs up. We guess this was thanks to our newly acquired fame from the article in yesterdays newspaper 🙂

When boarding the ferry the guy in the crew on car deck who took care of our bikes said something about “wrong month to go on cycle holiday”. We replied “isn’t this the ferry to Bangkok”, and he laughed and said “sure, in my dreams….”

Unloading our bikes on car deck

Unloading our bikes on car deck

There are very few passengers on the ferry today. Not all restaurants are open and those that are open only keep a small section open. I guess it looks completely different during the high season period. It has however been a calm journey over the Baltic sea with no waves, a good breakfast and wifi onboard.

We have used the internet connection to select and memorize the best road from Gdynia ferry terminal to our next hosts and now we look forward to night ride through Gdynia.

แปลจากหนังสือพิมพ์

แปลแบบสรุปจากหนังสือพิมพ์ท้องถิ่นของเมืองคาลสโครน่า (Karlskrona)

รถขายไปแล้ว ห้องมีคนมาเช่า

ตอนนี้โจคิมและเวชก็สามารถเริ่มเดินทางไปตามที่ฝันไว้ ซึ่งเป็นการเดินทางจากอีกบ้านหนึ่งไปอีกบ้านหนึ่ง

โจคิมและเวช จากเมืองเยอตาบอย ปั่นออกจากชายฝั่งทะเลตะวันตกเมื่อวันอังคาร ช่วงแรก ๆ พวกเขาปั่นค่อยเป็นค่อยไป และเมื่อวานนี้มาหยุดพักที่เมืองนี้ เมืองที่โจคิมเคยทำงานเพื่อแวะเยี่ยมเยียนเพื่อน ๆ

พวกเขาเป็นคู่นักปั่นที่กำลังเริ่มการเดินทางด้วยจักรยานไปเมืองไทย โดยใช้เวลา 9-10 เดือน

มีอะไรอยู่ข้างล่าง

เวชมาจากเมืองไทยและมีญาติพี่น้องอยู่ที่นั่น โจคิมเคยทำงานที่เมืองไทยและเดินทางกลับไปเยี่ยมเยียนบ่อย ๆ

– พอเราขึ้นเครื่องบินไปเมืองไทย มีคนมาเสริฟน้ำ อาหาร นอนหลับพักผ่อน ดูหนัง และพักผ่อนอีกหน่อย ตื่นขึ้นมาทานอาหารเช้า และอีกไม่นานเครื่องก็ได้เวลาแลนด์ หลายครั้งที่สงสัยว่าเราบินผ่านอะไรไปบ้าง?

ห้องสมุดที่เวชทำงานปิดซ่อมแซม เวชจึงขอลากิจ 1 ปี และโจคิมลาออกจากงานที่เมืองเอล์มฮุลท์ที่เขาขับรถไปกลับทุกเสาร์และอาทิตย์ และตัดสินใจที่จะออกเดินทางไกลกัน

หลายสิ่งหลายอย่างที่ต้องคำนึงถึง

เส้นทางที่วางไว้คือปั่นผ่านโปแลนด์ สโลวาเกีย ฮังการี โรมาเนีย บัลแกเรีย ทะลุตุรกี เข้าจอร์เจีย อาร์เมเนีย และอิหร่าน พวกเขาจะปั่นผ่านประเทศที่เคยอยู่ภายใต้รัสเซียก่อนที่จะปั่น 6000 กม.ผ่านจีน พอมาถึงลาวก็คงไม่แวะอะไรมากนอกจากอยากจะปั่นให้ถึงบ้าน

ต้องเตรียมการมากมาย วางแผนแล้วก็ต้องจัดการกับจักรยานและเอกสารมากมาย

ไม่ใช่มือใหม่

ครั้งนี้ไม่ใช่ครั้งแรกที่พวกเขาจะออกเดินทางโดยจักรยาน เวชเคยลาพักร้อน 1 ปี และปั่นจักรยานท่องเที่ยวในประเทศไทย เคยปั่นที่ประเทศทาจิกิสถาน และหลังจากทริปนั้นพวกเขามีอุปกรณ์ครบทุกอย่าง

ตามเส้นทางที่จะปั่นผ่านไป พวกเขาได้ติดต่อกับเน็ตเวิร์กต่าง ๆ และสามารถขอพักอาศัยนอนในช่วงที่อากาศยังหนาวเย็นอยู่ ต่อเมื่ออากาศอุ่นขึ้นพวกเขาถึงจะกางเต้นท์กัน

ที่แตกต่างจากทริปที่ทาจิกิสถานคือพวกเขามีชุดลำลองติดมาด้วย เผื่อว่าเราไปทานข้าวบ้านคนอื่น จะได้ไม่ดูเหมือนนักกีฬาเกินไปนัก

ส่วนหนึ่งที่มีในกระเป๋าคือคอมพิวเตอร์ ไอแพด และ เครื่องใช้อิเล็คโทรนิคทั้งหลาย สมัยนี้สามารถอ่านหนังสือทางไอแพด (อี-บุ๊ค) อยากอ่านหนังสืออะไรก็เข้าไปซื้อทางอินเตอร์เน็ต

พวกเราคาดว่าแต่ละวันจะปั่นประมาณ 90 -100 กม. มีคนถามพวกเราว่าปั่นจักรยานไม่เหนื่อยหรือ? แต่เราคิดว่าที่หนักที่สุดคือสภาพจิตใจมากกว่าที่จะต้องสู้เพื่อให้ถึงจุดหมาย

ติดตามการเดินทางของโจคิมและเวชที่นี่ cyclinghome.nu

Translation from BLT newspaper

Article in BLT, 27 Feb. 2013

Article in BLT, 27 Feb. 2013

Inofficial translation

Cycling to Thailand


The car is sold and the apartment is rented out.
Wej Wetchupakorn and Joakim Ekendahl have now started to ride their bicycles to Thailand.
– It will be a journey from one of our homes to the other, says Wej

Wej and Joakim left their home in Göteborg on the westcoast a week ago. They have been riding slowly the first part and yesterday they made a stop in Karlskrona where Joakim has many friends after having worked at the coastguard for several years.

They are used to travel but now they have the journey of their lives in front of them. The coming 9-10 months they will cycle to and in Thailand.

What’s below

Wej comes from Thailand and has her family there. Joakim used to work in Thailand and has been there many times.

– When on those long distance flights, you board the plane, get a drink, eat, sleep, watch a movie, sleep some more and then have breakfast. When you arrive you have passed half of the world and the question of what is below that aircraft has struck us many times, says Joakim

When the city library in Göteborg where Wej works closed for major renovations she applied for a leave without pay. They decided to go and Joakim left his job in Älmhult which he commuted to before.

Lots of planning

The route will take them through Poland, Slovakia, Hungary, Romania, Bulgaria, Turkey, Georgia, Armenia and Iran. Then they will pass a number of former soviet republics before they will face the 6000 km through China. When in Laos it will be like the last sprint to the finish line.

– This is the least the planned route, says Joakim

They have sublet their apartment in Göteborg, sold their car and prepared themselves in many ways. The preparations have been on two levels. One level is the equipment and the trip itself, and the other is for everything that is left at home. Like how to pay bills, says Joakim.

No beginners

They know what they are doing and it is not the first time they go for long distance cycling trips. Wej have had another long leave without pay and spent it cycling around in Thailand. Then we cycled for a month in Tajikistan and after that trip we had all the equipment needed, says Wej.

They have made contacts with local people along their route through various networks so that they can find places to shower and sleep. As soon as they will get to warmer areas they will start to camp.

In contrast to the trip in Tadjikistan, they will this time carry a set of normal clothes.

– We want to be able to be invited to people’s houses, go to restaurant and be among “normal” people and be dressed in normal clothes and not functional outdoor clothing. This is probably the only luxury we allow ourselves, says Joakim.

In their luggage there is also some electronic equipment like computer and ipad. Books can be read on the ipad these days, says Joakim.

They estimate that they will cycle about 90 km a day. People ask if it won’t be physically exhausting, but we believe it will be more of a mental challenge, says Joakim.

 

The boxes in the pictures above show what is packed in each pannier. 

 

Karlskrona

I have worked in Karlskrona for 6 years before joining IKEA and this means I have lots of friends and former colleagues here. Yesterday evening we had a wonderful dinner at my friend Alexander and his girlfriend Karin’s house. Karin had to leave to work her night shift at the hospital but we sat up late and had interesting discussions with Alexander.
It was so nice to see each other again and we want to say thanks a lot once again to Aili, Karin and Alexander.

The ride from Alexander’s house to our next host Sten-Olov’s house is 3,5 km. Although being a very short distance we actually carried all our gear and did a transport from one place to another a little bit closer to Bangkok. I can’t make up my mind whether this should be considered to be as a “day in the saddle” or something else. This is a bit of a dilemma that we’d better work out since it will happen many times again.

This morning we had an appointment with journalists from the local newspaper here in Karlskrona. They will make an article about us and our trip and we had a cup of coffee with them while trying to answer all their questions. They took lots of photos of us and our gear and soon we will be real celebrities. First a radio interview in by the local radio station back in Göteborg and now this interview by the local newspaper. And don’t forget that we had to write our autographs to an impressed pizzeria owner in Falkenberg. We will soon have to find a manager who can deal with all the media coverage 😉 😉 But trying to be more serious again we both think it will be very interesting to read that article and I hope we can link to it our put a copy of it here on this blog later.

We also got new bikes today. At least it felt like that after dropping all our bags at our next host’s house. When we continued to cycle our bikes felt extremely light, lively and responding in the same manner like a brand new carbon super duper road bike.

I used to work for the Swedish Coastguard’s HQ here in Karlskrona and after seeing the journalists we dropped by and said hello to some of my ex-colleagues. I haven’t been to the premises since I quit and it was indeed very nice to see them all again.

Me in full cycling uniform together with former colleagues Ingrid, Ingvar and Styrbjörn

Me in full cycling uniform together with former colleagues Ingrid, Ingvar and Styrbjörn

After having a heavy lunch we proceeded to the sports and cycle shop in Karlskrona to buy brake pads and try to find a front derailleur for my bike. After searching for a while in their stock we eventually found one that we believe will fit my bike. It felt like a great relief to get my hands on one in the last minute before leaving Sweden.

On the way to the cycle shop we passed the city library. Whenever we have been traveling somewhere and run into a library we have always paid a visit. This time we were in a hurry and had no time so we only took a photo outside. I guess this is only the first of a number of photos of Wej in front of a library in a city or town along our way.

Photo 1 of Wej in front of a library

Photo 1 of Wej in front of a library

My coughing is still bad and we have decided to stay one extra day here in Karlskrona so that I can recover, mount my front derailleur and relax in the Spa at Karlskrona Varmbadhus.

/Joakim

Day 6

I have been coughing for a a few days now and it worries me a bit because I don’t want it to get any worse than it already is. Yesterday’s ride was long and when I woke up this morning I felt weak and I coughed even more so we were happy that we only had a short ride today.

Our host Ulrika left early and we had breakfast with her children, then we went back to bed to sleep some more before leaving. I don’t feel sick but I am quite sure it is a good idea to not push the cycling too hard and risk getting sick for real. We have plenty of time and there is absolutely no need to rush anything so we cycled really slow today.

Today we chose the boring short road rather than the longer and more beautiful one. This meant riding beside the highway with lots of noisy traffic. It also meant going on cycling paths were the snow had not been swept away yet. We had headwind most of the time  but it was not as cold as yesterday. The only problem today was the seemingly endless little hills. Once we got up on one, we could see the slope down and the uphill section to the next hill. It was like some sort of roller coaster.

ปั่นสั้น ๆ เยี่ยมเพื่อน

เมื่อวานปั่นสบาย ๆ ก็จริง แต่เรารู้สึกเหนื่อย หรือเป็นเพราะพักนานเกิน 🙂

ตื่นแต่เช้าขึ้นมาเป็นเพื่อนเด็ก ๆ ตอนกินอาหารเช้า เวชไม่ได้เจอพวกเขามา 5-6 ปี ตอนนี้เวชกลายเป็นคนตัวเล็กที่สุดไป พอเด็กไปกันแล้วเราก็กลับไปพักผ่อนต่อ เพราะวันนี้เราไม่รีบและจะปั่นแค่สั้น ๆ ไปหาเพื่อนอีกคนหนึ่ง ซึ่งอยู่ห่างออกไป 40 กม. อุริก้าชอบทำขนมปัง และอบเผื่อให้เราเอาไปกินระหว่างทางด้วย โจคิมเริ่มเจ็บคอ ไอแคกๆๆ เวชยังสบายดี เมื่อยเนื้อเมื่อยตัวตามปกติ 🙂 ระยะทางที่จะมาหาอเล็กซานเดอร์เพื่อน เอ..หริอเหยื่อเรารายต่อไป 🙂 อยู่ไม่ไกลนัก แต่ทางขึ้น ๆ ลง ๆ บ่อยมาก มื้อเย็นเพื่อนทำพายให้กิน อร่อยมากเลย

Day 5

After four rest days seeing friends in Älmhult it was time to ride on. I have previously worked in Älmhult for five years and been active in the cycling section of Elmhults Sport Club. I guess I have been training on the roads around Älmhult hundreds of times and when going with the ESC team we always start cycling from the K-house, which doesn’t mean “club house” but the “kommunhuset” which is the building where the local government has its offices. Since all proper ESC cycle rides from Älmhult start from the K-house, I thought that this one too has to start from there. We are now 100 km from Älmhult and I just want to say to my team mates:

You are only one day behind. If you try really hard you may still be able to catch up… 😉

IMG_2618

We expected headwind and surely got some but the road was really flat and we could move on at a rather high speed. After a while our feet got terribly cold and since it was a Sunday it took ages until we found something that was open, which happened to be once again a pizzeria, this time in Urshult.

Should we turn back?

Should we turn back?

 

 

After a while we came to an intersection with a this road sign. It is probably the last sign for Göteborg that we will see on this trip. We surely don’t want to go to Göteborg, but the sign didn’t make it quite clear if we should turn left or right when heading for Bangkok.

Our friend Ulrika in Bräkne-Hoby had invited us to stay the night at her house. When there was still 15 km to go it started to snow, heavily too. The road got all white and it was hard to see anything in front of us. When arriving in Bräkne-Hoby Ulrika and her children Tanya and Nicolai offered us hot tea and a lovely and spicy soup dinner. We sat up late in the evening and had lots of very interesting discussions while Ulrika baked bread for us to bring along today.

One thing I really appreciate with slow travel is that there is no need to hurry to something else and instead focus of who or what is in front of you. So Ulrika, Tanya and Nicolai – thanks a lot for a nice evening and a nice dinner.

ปั่นต่อ จาก “เอมฮุลท์”

วันนี้ปั่นออกจากบ้านอัมพรตอนประาณ 9 โมงเช้า ลมค่อนข้างแรง ต้านนิดหน่อย มาทางด้านข้างนิดหน่อย แต่รู้สึกปั่นสบายกว่าขามาบ้านอัมพร เพราะอาจจะเป็นทางลาดลง มีเนินเตี้ย ๆ แต่ไม่มาก เจอคนไทยที่อยู่แถว Ushult ด้วยได้คุยกันหน่อยนึงตอนจะแวะกินกลางวัน เราพักนานหน่อย เพราะเท้าชาไปหมด เหมือนถ่านที่ใส่ไว้เมื่อเช้ามันหมดตั้งแต่ 5 กม. แรก

10 กม. สุดท้ายนี้แหละ หิมะเริ่มตกและหนักขึ้นเรื่อย ๆ จนถึงบ้านเพื่อนเลย ตอนนั้นมีความรู้สึกเหมือนปั่นอยู่ใน “ของที่ระลึก” ที่เวลาจับมันเขย่าแล้วจะมีหิมะพัดหมุนเวียนอยู่ในนั้น แต่พอมาถึงบ้านเพื่อน “อุริก้า” ก็มีซุปร้อน ๆ มาต้อนรับ อร่อยมาก ลูกสาว “ทันย่า” ทำช๊อคโกแลตมูสเป็นของหวาน ส่วนนิโคไลช่วยหั่นผลไม้ทำเป็นสลัด

Resting in Älmhult

We arrived to Älmhult one day earlier than we had expected which made us stay here for a total of 4 days. The rushed situation prior to our departure stressed us somewhat and these four days have been good for us. We have dealt with issues we had no time to deal with before departure and now we feel we are prepared to go for real.

I have visited my former office to say hello to former colleagues. It was nice to see them all again and they all look excited, but that was probably more due to the fact the it was a late Friday afternoon rather than me dropping by 😉 🙂

I have also met friends from Elmhult Sport Club. We went out to have a carbohydrate dinner and a few beers. They also gave us insulated drink bottles with a picture of our cycling team printed on it. It will keep our drinks warm now or cold later in the deserts. We will be proud to carry that towards Bangkok.

Our new specially designed water flasks

Our new specially designed water flasks

We have also looked after our bikes. Apart from the normal cleaning of the drive train I have changed to a new front derailleur. Not a new one to be correct, but to a second hand one that used to be on an old bike that my friend Peter has but never uses. We tried to fit it on the bike standing outside in the freezing afternoon. It didn’t really fit so today I rode the 10 km to see Master Jürgen who can fix anything on a bike.

Peter trying to attach the front derailleur

Peter trying to attach the front derailleur

Now my bike can use the two big chainrings and since it is still a long way to go until we run in to big hills I still have lot of time to find a derailleur that will allow me to change between all three chainrings. Thanks a lot Peter for the derailleur and thanks a lot Jürgen for attaching it and adjusting it for me.

I have also paid a visit to the brand new IKEA store here in Älmhult. I didn’t buy any furniture, but I bought three plastic canisters to store food in. We won’t keep any food in them though – we will have tool and spare parts in one, cables and chargers in the other and we haven’t figured out what to keep in the third one yet.

I also bought batteries – lots of them. Both rechargable and ordinary batteries. We now hope we will have enough power to keep our feet warm for many days to come.

Warm feet guaranteed??

Warm feet guaranteed??

When I am writing these lines Wej is busy packing. We have had a couple of wonderful days here in Älmhult when we have got things done and seen lots of friends.

Wej and Amporn gossiping in front of the fire place

Wej and Amporn gossiping in front of the fire place

 

We have lived with our long time friends Amporn and Henrik and their children Ninah and Jonah during our time here in Älmhult. We are so happy and grateful for being able to stay in their house and a nice time together. Jonah deserves a little extra thank you, since he gave up his room for us during our stay.

Wej, Jonah and Ninah

Wej, Jonah and Ninah

/Joakim

วันพักผ่อน

เรามาจอดอยู่ที่บ้านเพื่อนได้สองวันละ เมื่อวานไปธุระกับเพื่อนคนไทย (อัมพร) วันนี้ไปเจอเพื่อนคนโปรตุเกต (Berta) ที่สถานีรถไฟ ตอนเวชโทรหาเขา เขาว่ากำลังจะเดินทางไปเยอตาบอย (เมืองที่เราเริ่มปั่นออกมา) ให้มันได้อย่างนี้สิ เรามาเขาไป แต่ได้เจอกันแป๊บนึงก็ยังดีเนอะimage

หลังจากที่เจอเพื่อนแล้วก็ไปแบงค์ทำธุระต่อ แล้วก็เสร็จไปอีกหนึ่งอย่าง ซื้อไฟท้ายรถของเวช เพราะสงสัยว่าจะลืมไว้ที่บ้านพี่ยู 🙂 เสร็จไปสองอย่าง