อัซเซอร์ไบจาน => จาก Balakan (บาลาคัน) Qabala (คาบาลา) Samaxi (ชามาเคอะ) เข้า Baku (บาคุ)

เมื่อวานเราคุยกันว่าจะออกกันแต่เช้า สุดท้ายก็ไม่เป็นผลเพราะเวลาที่แตกต่าง เช่นเมื่อคืนที่จอร์เจีย 5 ทุ่มแต่ที่อัซเซอร์ไบจานเที่ยงคืน หุหุ .. ยังหาข้ออ้างไปเรื่อย 🙂 🙂 เวชเป็นคนตื่นยาก ขี้เซาต่อให้นอนเร็วแค่ไหนก็ไม่สามารถตื่นเช้าได้ 🙂 เฮ่อ…แต่ต้องพยายามล่ะ เพราะได้ข่าวจากเพื่อนสองคนชาวอังกฤษ “นิคกะทอม” เขาเริ่มปั่นตั้งกะตี 4:30 เอ่อ…ตอนทำงานยังไม่เคยตื่นเช้าขนาดนี้เลยนะเนี่ย คงต้องพยายามทำให้ได้ เพราะไม่อย่างนั้นได้ถูกย่างในทะเลทรายแน่ ความศิวิไลซ์จุดสุดท้ายคงจะเป็นที่บาคุนี่แหละ พอข้ามไปเอเชียกลางเมื่อใด เมื่อนั้นข้าพเจ้าจะแปลงร่างเป็นแบทวู้แม่น ปิดน้าปิดตาปิดคอให้หมดเลย

ยังมีข้ออ้างอีกข้อหนึ่ง 🙂 คือตรงที่เรากางเต้นท์เป็นเหมือนที่ที่เขาเอาวัวมาปล่อยให้เล็มหญ้ากัน วัวเดินกันเป็นแถวยาวเข้ามาเลย และก็เห็นหนุ่มน้อยคนหนึ่งขี่ม้าตามหลังวัวเกือบร้อยตัวเข้ามาแล้วก็ปิดรั้วไม้ง่าย ๆ ของเขา เราก็รีบทักทายเขาก่อน ตอนแรกกลัวว่าเขาจะต่อว่าเราว่ามากางเต้นท์ในที่ของเขาโดยไม่ขออนุญาติ แต่กลายเป็นว่าเขากลัวว่าเราจะถูกงูมาเล่นงานเสียมากกว่า เพราะงูชุม เราก็เห็นด้วย เพราะเห็นงูแผ่นเยอะเหมือนกันตามถนนที่ปั่นผ่านมา ดูเขาสนใจเต้นท์และเครื่องไม้เครื่องมือของเรามาก ขอลองนั่งหน้าเต้นท์ ขอถ่ายรูปกับเรากับจักรยาน จนกระทั่งเราเก็บทุกอย่างและพร้อมที่จะออกเดินทาง เขาก็ควบม้ากลับมาหาเราอีกทีและชวนไปดื่มชาที่บ้านเขาที่อยู่ห่างออกไปอีกประมาณ 2-300 เมตร

โจคิมกับหนุ่มน้อย ”รัทซุ” เจ้าของวัวเกือบร้อยตัวนั่น

โจคิมกับหนุ่มน้อย ”รัทซุ” เจ้าของวัวเกือบร้อยตัวนั่น

หลานสองคนของรัทซุ

หลานสองคนของรัทซุ

ปั่นออกมาจากร่มเงาปุ๊บก็ร้อนทันทีทันใด นี่แหละโทษฐานไม่ยอมตื่นเช้า ถนนบางช่วงแทบจะไม่มีต้นไม้ เป็นที่โล่ง ๆ ถ้าตรงไหนมีต้นไม้ที่นั่นมีคนจองหรือนอนพักอยู่ก่อนแล้ว เราเลือถนนเส้นนี้เพราะไม่ค่อยมีจราจรมากมายนัก แต่ไม่น่าเชื่อว่าจะหาปั้มยาก คือถ้ามีก็อยากจะใช้บริการห้องน้ำที่นั่น แต่จริง ๆ แล้วขออนุญาติต้นไม้ใบหญ้าดีกว่าเยอะเลย เพราะห้องน้ำตามปั้มนั้นสกปรกและบางทีเหม็นมาก ดีเหมือนกันนะได้เตรียมตัวเตรียมใจไว้ก่อนเพราะข้ามไปทางเอเชียกลางคงได้เจอที่แย่กว่านี้แน่นอน นิคและทอมบอกเล่าว่าให้ฟังว่าในหมู่บ้านที่ใหญ่หน่อยที่คาซัคสถานเขาขายน้ำลิตรละ 1 USD แต่ระหว่างทางอาจจะลิตรละ 3 USD เฮ้อ…แล้วในหนึ่งอาทิตย์ที่วางแผนว่าจะปั่นข้ามทะเลทรายช่วงนั้นข้าพเจ้าจะได้อาบน้ำสักกี่ครั้ง คงได้รู้กันต่อไป เพราะตัวเองก็อยากรู้เหมือนกัน 😉 อากาศร้อนมาก ร้อนจนขนลุกวูบ ๆ มองไปข้างหน้าเห็นต้นไม้อยู่ต้นหนึ่ง แต่ก็ไม่มีที่ว่างเสียแล้ว คิดดู แข็งใจปั่นไปอีกหน่อยแต่ไม่ไหวแล้ว ร้อนมาก เห็นข้างหน้ามีติดป้ายร้านกาแฟและเห็นรถบรรทุกจอดอยู่สามคัน ตอนแรกคิดว่าจะเข้าไปที่ร้าน แต่เห็นหนึ่งจำนวนคนขับรถบรรทุกกวักมือเรียก เกรงใจเขาเพราะเขาอุตส่าห์กวักมือเรียก เลยปั่นเข้าไปหาตั้งใจว่าจะขอพักตรงที่ร่ม ๆ เท่านั้นเอง แต่ปรากฎว่าพวกเขาเป็นคนตุรกีขับจากอิสตันบูลและกำลังมุ่งหน้าไปบาคุเลยต้องงัดสมุดโน๊ตเล่มน้อยที่จดคำศัพท์ออกมาใช้อีกครั้งหนึ่ง ตอนนั้นประมาณบ่ายแก่ ๆ แล้ว เขากำลังพักเพื่อกินอาหารกลางวันกัน ชวนเราให้กินด้วยกัน เราปฏิเสธเป็นพิธี ดีนะที่เข้าคะยั้นคะยอให้กินด้วยกันไม่อย่างนั้นคงได้อดกัน 😉 ขนาดได้เจอกันที่ต่างบ้านต่างเมืองคนตุรกีก็ยังเป็นคนตุรกีที่มีน้ำใจล้นเหลือ ประทับใจจริง ๆ

เจ้าภาพชาวตุรกี กำลังจกปลากินกัน ขนมปังจากเมืองทรับซอน รสชาติสลัดที่คุ้นเคย ปิดท้ายด้วยชา โอ..สุดยอด

เจ้าภาพชาวตุรกี กำลังจกปลากินกัน ขนมปังจากเมืองทรับซอน รสชาติสลัดที่คุ้นเคย ปิดท้ายด้วยชา โอ..สุดยอด

ที่พักอีกจุดหนึ่งที่คนขายมะเขือเทศให้กินโดยที่ไม่ยอมรับเงิน ตรงไหนมีที่ร่มตรงนั้นคือที่ชุมนุมเล็ก ๆ ของผู้คนที่สัญจรไปมา

ที่พักอีกจุดหนึ่งที่คนขายมะเขือเทศให้กินโดยที่ไม่ยอมรับเงิน ตรงไหนมีที่ร่มตรงนั้นคือที่ชุมนุมเล็ก ๆ ของผู้คนที่สัญจรไปมา

ที่อัซเซอร์ไบจานนี่เขาตั้งป้ายได้ใกล้ร้านจริง ๆ ไม่เหมือนที่อื่น ๆ ที่ปั่นผ่านมา เราเห็นป้ายบอกว่ามีร้านอาหาร ด้านล่างของป้ายบอกว่าอีก 30 เมตร คือเห็นป้ายปุ๊บก็ได้เวลาเลี้ยวเข้าร้านเลย บางครั้งมีความรู้สึกว่าเขาคิดราคาตามใจชอบ แต่อาจจะไม่ใช่ก็ได้ เราอยากจะรู้ก่อนด้วยแหละว่าเราต้องจ่ายเท่าไหร่ เลยถามราคาก่อนที่จะสั่งอาหาร ถามไม่พอบางทีมีการต่อด้วย ร้านแรกพอทานเรียบร้อยแล้วเจ้าของร้านยังปัดเศษทิ้งให้อีก เขาคงสงสารเราปั่นมาร้อน ๆ แต่ไม่รู้ว่าในใจเขาจะคิดอะไรอื่นหรือเปล่า แต่เราไม่อยากรู้ 😉 ความที่เราไม่มีแผนที่เลยรู้สึกเหมือนเราปั่นเรื่อยเปื่อย แล้วเราก็เห็นทางรถไฟ จากแผนที่เล็ก ๆ น้อย ๆ ที่เราสามารถดูจากหนังสือท่องเที่ยว Lonely Planet ที่ซื้อและเซฟไว้ในไอแพด ก็เห็นว่าเราปั่นอ้อมอีกแล้ว ขึ้นเขาแบบเนิบ ๆ ยาว ๆ แต่ลงแค่แป๊บเดียว

เนินเล็กเนินน้อยนี่มีมากมายเหลือเกิน ตรงนี้เรากำลังปั่นข้ามไปอีกเมืองหนึ่งตามที่เคยมีคนแนะนำว่าทางสวย สวยจริงแต่ค่อนข้างโหด ดีนะที่เข่าดีขึ้นแล้ว ;-)

เนินเล็กเนินน้อยนี่มีมากมายเหลือเกิน ตรงนี้เรากำลังปั่นข้ามไปอีกเมืองหนึ่งตามที่เคยมีคนแนะนำว่าทางสวย สวยจริงแต่ค่อนข้างโหด ดีนะที่เข่าดีขึ้นแล้ว 😉

พอลงมาถึงทางเรียบเราลองเข้าไปเช๊คกับปั้มน้ำมัน ตอนนั้นหกโมงกว่าแล้ว ลองถามถึงอินเตอร์เนตเขาบอกว่ามี โห..ดีใจแทบตาย หนึ่งจะได้เช๊คแผนที่และเส้นทางต่อไป สองจะได้ส่งข้อความถึงเพื่อน ๆ ที่ปั่นตามมา สามจะได้ติดต่อกับสมาคมจักรยานที่บาคุ เวลาผ่านไป หลังจากที่เช๊คเส้นทางข้างหน้าแล้ว ปรากฎว่าเป็นทางชันนิด ๆ 2 ยอดกว่าจะถึงเมืองที่เราตั้งใจจะไปให้ถึงวันนี้ ทุ่มหนึ่งแล้ว จอดดีกว่า ลองถามที่ปั้มเรื่องกางเต้นท์ เขาว่าถ้าเราปั่นไปอีกนิดนึง จะมีที่กางเต้นท์ริมน้ำ สามารถลงไปเล่นน้ำได้ โห..น่าสน แต่จริง ๆ อยากอยู่ที่ปั้มเพราะเขามีเน๊ต 😉 เขาชี้ทางให้แล้วเลยปั่นไปดู ปรากฎว่าสวยน่านอนอย่างที่เขาว่า แต่วันนั้นเป็นวันศุกร์คนเยอะมาก และคิดว่ากว่าเขาจะกลับบ้านกันคงจะดึก เลยปั่นออกมา ก็มีร้านกาแฟฝั่งตรงข้ามกวักมือเรียกเรา เลยเข้าไปขอเขากางเต้นท์ที่สนามหญ้าหลังร้านเขาเสียเลย

กางเต้นท์หลังร้านกาแฟ เราพยายามไม่คุยเรื่องเงินกับเขา บางทีเขาชอบถามว่าจักรยานเราราคาเท่าไหร่ เราบอกแค่ว่ามันเก่าสิบปีแล้ว ไม่ได้โกหกนะ จริง ๆ

กางเต้นท์หลังร้านกาแฟ เราพยายามไม่คุยเรื่องเงินกับเขา บางทีเขาชอบถามว่าจักรยานเราราคาเท่าไหร่ เราบอกแค่ว่ามันเก่าสิบปีแล้ว ไม่ได้โกหกนะ จริง ๆ

วิวระหว่างทาง เทือกเขาคอเคซัสที่ยังมีมาให้ชมอยู่แทบตลอดทาง

วิวระหว่างทาง เทือกเขาคอเคซัสที่ยังมีมาให้ชมอยู่แทบตลอดทาง

ไม่ค่อยได้หยุดถ่ายภาพกันสักเท่าไหร่แต่ตรงนี้อดไม่ได้ มองไปทางเทือกเขานี่แหละเสียส่วนใหญ่

ไม่ค่อยได้หยุดถ่ายภาพกันสักเท่าไหร่แต่ตรงนี้อดไม่ได้ มองไปทางเทือกเขานี่แหละเสียส่วนใหญ่

ระหว่างทางที่ปั่นออกจากตรงนี้ไป เราปั่นผ่านป่าไม้ใบที่ดูร่มรื่นและคิดว่าตรงจุดนั้นเป็นเหมือนอุทยานอะไรสักอย่าง มีร้านค้ามากมายโชคดีที่ไม่ค่อยมีรถมากนัก

ระหว่างทางที่ปั่นออกจากตรงนี้ไป เราปั่นผ่านป่าไม้ใบที่ดูร่มรื่นและคิดว่าตรงจุดนั้นเป็นเหมือนอุทยานอะไรสักอย่าง มีร้านค้ามากมายโชคดีที่ไม่ค่อยมีรถมากนัก

ไม่รู้ว่าคนอัซเซอร์ไบจานได้ยินที่เราบ่นว่าเขาหรือเปล่าว่าไม่น่ารักเท่าคนตุรกี ชอบกดแตรใส่ หลายวันมานี้เจอแต่คนน่ารักใจดี ลดราคาค่าอาหาร ซื้อมะเขือเทศแต่ไม่ยอมเอาตังค์ แถมยังให้มาอีกสองลูกก่อนที่จะออกจากที่พักกินอาหารเที่ยงกัน ไปนั่งพักซื้อโค้กมาดื่ม เราเหนื่อยกันมากเลยไม่ค่อยอยากสมาคมกับชาวบ้านมากนัก สักพักคุณลุงเจ้าของร้านเอาผลไม้มาให้กินเป็นถุงเลย ระหว่างทางที่จะปั่นเข้าบาคุร้อนมาก เราเห็นร้านขายแตงโมข้างทาง จอด รอตั้งนานกว่าจะมีโอกาสได้ข้ามไปที่ร้าน เขาคงเห็นความตั้งใจของเราที่จะกินแตงโมของเขา ตามธรรมเนียมเราถามราคา เขาไม่บอกอะไรแต่ทำท่าว่าเดี๋ยวฉันผ่าให้กินไปนั่งเต๊อะ เอ่อ…โอเค ขอบคุณค่ะ

คุณน้าใจดีทั้งสอง เขามีสวนอยู่อีกฝากหนึ่งที่ไม่สามารถมองเห็นได้จากร้านฝั่งนี้

คุณน้าใจดีทั้งสอง เขามีสวนอยู่อีกฝากหนึ่งที่ไม่สามารถมองเห็นได้จากร้านฝั่งนี้

ภาพบรรยากาศระหว่างทางเข้าบาคุ ดูรูปอีกทียังรู้สึกร้อนเลย

ภาพบรรยากาศระหว่างทางเข้าบาคุ ดูรูปอีกทียังรู้สึกร้อนเลย

ถนนที่เห็นไกล ๆ นั่นคือเส้นทางที่เราจะปั่นเข้าบาคุ เห็นแล้วเหนื่อยใจ แต่วันนั้นเราโชคดีบางช่วงเพราะพระอาทิตย์เล่นซ่อนแอบในเมฆบ่อย ;-)

ถนนที่เห็นไกล ๆ นั่นคือเส้นทางที่เราจะปั่นเข้าบาคุ เห็นแล้วเหนื่อยใจ แต่วันนั้นเราโชคดีบางช่วงเพราะพระอาทิตย์เล่นซ่อนแอบในเมฆบ่อย 😉

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *